Door de energietransitie werd toegang tot het stroomnet niet langer vanzelfsprekend. Bedrijven wilden verduurzamen, gemeenten wilden bouwen en consumenten plaatsten zonnepanelen, laadpalen en warmtepompen. Maar het stroomnet kon het tempo van die verandering niet langer bijbenen.
Voor Enexis ontstond daardoor een nieuwe opgave: niet alleen uitleggen wat netcongestie is, maar klanten, overheden en partners helpen begrijpen wat deze nieuwe realiteit van iedereen vraagt. Ook de relatie met klanten veranderde: van loket waar je een aansluiting gegarandeerd krijgt naar gesprekspartner over wat er wél en niet kan binnen een haperend stroomnet.
Het stroomnet was altijd een vanzelfsprekende nutsvoorziening. Je vroeg capaciteit aan en kon verder. Door netcongestie veranderde dat. Voor klanten voelde het alsof verduurzaming, groei of uitbreiding ineens werd afgeremd.
Alleen technisch uitleggen zou afstand vergroten. Alleen vertellen wat niet kan, zou frustratie versterken. En te optimistisch communiceren zou de ernst van het probleem tekortdoen.
De echte vraag werd: hoe maak je van een vastgelopen stroomnet geen verhaal van schuld en schaarste, maar van gedeelde verantwoordelijkheid?
De doorbraak zat in het reframen van het stroomnet. Niet als onzichtbare infrastructuur van Enexis. Niet als technische beperking voor individuele klanten. Maar als collectief systeem waar iedereen gebruik van maakt en invloed op heeft. Iets wat we met z’n allen een beetje vergeten zijn.
Daarmee verschoof het verhaal:
van: het stroomnet als nutsvoorziening van Enexis.
naar: het stroomnet als gedeelde verantwoordelijkheid.
De centrale gedachte werd:
Mijn stroomnet is jouw stroomnet.
Samen zorgen we ervoor dat het stroomnet blijft stromen.
Die gedachte maakte netcongestie persoonlijker, begrijpelijker en activerender. Het stroomnet is geen abstract systeem achter de meterkast, maar een gedeelde basis onder bedrijven, buurten, gemeenten, woningen, laadpalen, fabrieken, scholen en ziekenhuizen.
Hoe het ging werken
Het narrative gaf Enexis een gedeelde taal om de nieuwe werkelijkheid uit te leggen. Relatiemanagers kregen een persoonlijker en consistenter verhaal voor gesprekken met grootzakelijke klanten. Content en middelen kregen een duidelijke rol: complexiteit begrijpelijk maken, frustratie ombuigen naar begrip en handelingsperspectief bieden. De beweging zat in de verschuiving van individueel denken naar collectief bewustzijn.
van: mijn aansluiting, mijn uitbreiding, mijn verduurzaming, jullie probleem.
naar: ons stroomnet, ons probleem, onze keuzes, onze toekomst.
Zo werd Enexis niet alleen de partij die uitlegt waarom iets niet kan, maar een richtinggever die het gesprek opent over samenwerking, flexibiliteit en beter gebruik van het net.
Truman ontwikkelde onder meer:
• True Story Canvas®
• merkverhaal, B2B-manifest en creative platform
• campagne met meerdere lagen en een campagnefilm
• customer journeys en contactstrategie rond wachtlijsten
• klantcommunicatie, belscripts en e-mails
• explainerformat Nuttige Netzaken en magazine Samen op het net
• boodschaphuis, issuehuis en relatiemanagerpresentatie
• propositieontwikkeling, naamgeving en flexteam-presentatie
• beeldtaal en fotografie voor de beeldbank
