Met de komst van het nieuwe pensioenstelsel verandert de relatie tussen pensioenfonds en deelnemer. Pensioen wordt persoonlijker, transparanter en beweeglijker. Deelnemers krijgen meer inzicht, maar daardoor ook meer vragen en onzekerheid. Ook moeten deelnemers meer betrokken worden bij hun pensioen.
Voor PFZW ontstond een nieuwe opgave: niet alleen uitleggen wat er verandert in het stelsel, maar pensioen dichter bij het leven brengen van mensen die hun werk maken van zorgen voor anderen.
Pensioen voelde lange tijd als iets dat op de achtergrond goed geregeld werd. Collectief, betrouwbaar en ver weg. Door het nieuwe pensioenstelsel verandert dat. Deelnemers krijgen meer zicht op hun eigen situatie, maar meer inzicht betekent niet automatisch meer grip.
Voor mensen in zorg en welzijn komt daar iets bij. Zij staan dagelijks klaar voor anderen. Hun aandacht gaat vaak naar patiënten, cliënten, bewoners, gezinnen en collega’s. Niet naar zichzelf. Zeker niet naar iets dat later speelt en complex voelt.
De echte vraag werd: hoe geef je als pensioenfonds richting in een veranderende pensioenwereld, voor mensen die vooral bezig zijn met zorgen voor anderen?
De doorbraak zat in het verplaatsen van het vertrekpunt. Niet het pensioenstelsel werd de hoofdpersoon. Niet de regeling. Niet rendement, regels of transitiecommunicatie. Maar de mensen voor wie PFZW er is.
Daarmee verschoof de rol van PFZW:
Van: ontzorger op de achtergrond.
Naar: mogelijkmaker voor mensen in zorg en welzijn.
De centrale gedachte werd:
PFZW begeleidt mensen die voor anderen zorgen om ook goed voor hun later te zorgen.
Die gedachte maakte de rol van PFZW menselijker, dichterbij en actiever. Niet alleen uitleggen wat er verandert, maar deelnemers helpen begrijpen, kiezen en stap voor stap meer grip krijgen.
Het narrative werd een gedeelde basis voor bestuur, merk, communicatie en propositieontwikkeling. Het gaf PFZW taal om haar veranderende rol helder te benoemen: niet alleen als fonds dat pensioen goed regelt, maar als partner die deelnemers helpt begrijpen wat er verandert en wat zij zelf kunnen doen.
De beweging zat in de verschuiving van systeem naar mens.
Van: pensioen als abstracte regeling.
Naar: pensioen als onderdeel van de vraag hoe je straks wilt leven.
Het narrative werkte door in merktaal, tone of voice, beeldtaal, brandfilm, propositieontwikkeling, copyplatform, illustratiestijl, explainerformats, fotografie en beeldbank.
Truman ontwikkelde onder meer:
• Narratieve Elementen Sessie met het bestuur
• True Story Canvas®
• manifest / organisatie narratief
• maxims
• presentatie aan pensioenraad en bestuur
• organisatiefilm, tone of voice en tone-of-voice-training
• copyplatform, propositieontwikkeling en explainerformat
• illustratiestijl, beeldtaalontwikkeling en fotografie voor de beeldbank
